Header afbeelding interview

'Ik ondersteun “mijn” moeders beter door coaching van Movisie'

Het is altijd zoeken naar de juiste snaar bij “haar” jonge moeders. VoorZorg-verpleegkundige Albertine van der Ploeg moet stevig in haar schoenen staan om deze vrouwen te ondersteunen. Vier keer per jaar krijgt ze daarom een supervisietraining van Anoushka Boet van Movisie. We vroegen haar naar de impact van deze Movisie-training op haarzelf en de moeders.

Wat is VoorZorg?

‘VoorZorg ondersteunt jonge vrouwen tot 26 jaar die zwanger zijn van hun eerste kind en in een risicovolle situatie verkeren. Hun zwangerschappen zijn zorgelijk omdat er bijvoorbeeld geen goed netwerk is waarop ze kunnen steunen. Vaak spelen er financiële- en huisvestingsproblemen en soms hebben ze te maken met de jeugdzorg of de GGZ. VoorZorg is een preventief programma op basis van huisbezoeken waarbij de verpleegkundigen intensief contact hebben met de moeders. De huisbezoeken beginnen vroeg in de zwangerschap en gaan door totdat het kind twee jaar is. Het programma is een aanvulling op de reguliere zorg.’

Hoe bied jij extra ondersteuning aan deze moeders?

‘In het begin geef ik ze informatie over een gezonde zwangerschap en de ontwikkeling van de baby. Daarnaast voer ik veel gesprekken over de betekenis van moederschap. Ik probeer de jonge vrouwen in hun kracht te zetten en naast ze te staan. Te focussen op wat wél goed gaat. Door hun veelal zware verleden hebben ze weinig zelfvertrouwen. Het komt weleens voor dat er een overleg is met alle betrokken instanties rondom een meisje. Ik begeleid en steun haar tijdens zo’n overleg. In sommige situaties is dat best lastig.’

Waarom vind je dat lastig?

‘Ik heb soms een ander beeld van deze vrouwen dan de hulpverleningsinstanties. Dit komt door de intensieve begeleiding en de band die ik daardoor met ze opbouw. Ik was onlangs bijvoorbeeld aangeschoven bij een overleg met de toeziend voogd, verloskundige, jeugdzorg, de school en het 17-jarig meisje dat ik begeleid. Ze had op dat moment geen woonruimte terwijl ze al vergevorderd in haar zwangerschap was. De instanties stelden voor dat ze “dan maar gesloten moest gaan”. Het meisje ging door het lint, ze wilde dat absoluut niet. Omdat ik zo’n goede band met haar had, wist ik dat huisvesting haar enige probleem was. De hechtingsproblematiek waar de instanties over spraken, zou geen issue vormen. Ik vond het echter heel moeilijk om samen met mijn cliënt weerstand te bieden tegen de rest. Ik had zelf natuurlijk ook mijn zorgen, maar ik had ook veel vertrouwen. Er ontstaat dan een soort spanningsveld. Ik weet natuurlijk niet zeker of het deze jonge moeder gaat lukken om haar kind op te voeden, de baby is er immers nog niet. Over dergelijke casussen praat ik met Anoushka tijdens een supervisie.’

'Ik probeer de jonge vrouwen in hun kracht te zetten en naast ze te staan. Te focussen op wat wél goed gaat.'

Hoe helpt de coaching van Movisie jou dan?

‘Anoushka gaf mij het vertrouwen om achter mijn beoordelingsvermogen en mensenkennis te staan. In een vervolggesprek met de instanties kon ik zodoende de wensen van het meisjes behartigen. En met resultaat: ze werd niet opgenomen en de hulpverlening wist op het laatste moment nog een huis voor haar te regelen. Het meisje voelde zich enorm gesterkt door mij omdat ik in haar ben blijven geloven. Daardoor durfde ze ook tijdens het vervolg van het VoorZorg-traject haar problemen met mij te bespreken.’

Wat doen jullie concreet tijdens zo’n supervisietraining?

‘Soms als ik binnenkom bij een supervisie dan hoop ik dat Anoushka mij gaat vertellen wat ik moet gaan doen. Maar dat is het mooie: ze leert mij geen trucjes maar stimuleert me om zelf met een oplossing te komen voor de casussen die ik aandraag. We hebben het veel over ik-boodschappen waarmee ik een moeder of iemand van een instantie op een goede manier mijn kant van het verhaal laat zien. Ze zoomt ook in op mijn copingsstijlen, dus hoe ik met dingen om ga. Hoe ik ben, kan ik niet gemakkelijk veranderen, maar de training heeft er wel veel invloed op hoe ik met lastige situaties om kan gaan.’

Wat merken “jouw” moeders daarvan?

‘Ik denk dat ik steeds zelfverzekerder ben geworden waardoor ik ook duidelijker en rustiger naar hen kan zijn. Ik werk nu vier jaar als VoorZorg-verpleegkundige. In het begin was ik heel erg aan het zoeken wat bij mijn taken hoort en wat anderen van mij mogen verwachten. Zo lang je dat zelf niet helder hebt, is het moeilijk om je grenzen te bewaken. Vaak appen “mijn” moeders me als ze een acuut, stressvol probleem hebben. Het lukt mij steeds beter om niet mee te gaan in hun stress en hoofd- en bijzaken van elkaar te scheiden. Ook daar helpt Anoushka mij altijd goed mee.’

En hoe gaat het nu met die 17-jarige moeder?

‘Het gaat geweldig. Die moeder is echt mijn pareltje. Ze heeft een moeilijke jeugd gehad, leefde vanaf haar veertiende op straat of verbleef in een gesloten inrichting als ze iets had gestolen. Iedereen dacht dat ze niet in staat zou zijn om een kind op te voeden. Het klopt dat er veel risicofactoren waren. Ik zag echter ook haar potentie. Nu is ze een volwassene die haar verantwoordelijkheid neemt. Dat is het mooie aan mijn werk: bij de geboorte van een kind wordt vaak ook een moeder geboren.’

Meer informatie
* Het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid biedt meer informatie aan over Voorzorg.
* Movisie biedt de training Intervisie: samen leren van de praktijk incompany aan.

Kenmerkend aan Anoushka’s coaching-aanpak:

  • Gaat moeilijke thema’s niet uit de weg.
  • Reflecteert op wat ze ziet en hoort.
  • Geeft handvatten om gezond aan het werk te gaan en te blijven.

Ook intervisie van Anoushka?

Neem contact op

Lees ook 'Ik leerde mijn kwaliteiten kennen'