Header afbeelding interview

'Intervisie van Movisie geeft mij lucht'

Ze biedt hulp aan mensen die zelf geen hulp vragen of kúnnen vragen. Bemoeizorg heet dat. Karin Kop (47) van welzijnsorganisatie Minters noemt het een prachtige maar soms moeilijke baan. Ze volgt daarom sinds twee jaar intervisietraining bij Movisie. We vragen haar naar de impact van de training op haarzelf en op haar cliënten.

Wat doe jij als bemoeizorger?
‘Officieel ben ik Lokaal Zorgnetwerker. Het Lokaal Zorgnetwerk is een samenwerkingsverband van hulp- en dienstverlenende instanties als politie, woningcorporaties, GGZ en jeugdzorg. Dit wordt gecoördineerd door gemeente Vlaardingen. Binnen dit team hebben we een convenant dat we gegevens mogen uitwisselen. Van de woningbouwvereniging krijg ik bijvoorbeeld een melding dat er bij een gezin een flinke huurachterstand is en dat het huis vervuild is. Ik ga dan kijken wat er aan de hand is.’

Welke situaties tref jij achter de voordeur aan?
‘Ik kom vaak terecht in vervuilde huizen omdat mensen verslaafd zijn, dwangmatig spullen verzamelen of andere psychiatrische problemen hebben. Vaak zijn het alleenstaande mannen of jongeren die eerder met justitie in aanraking zijn geweest en zijn afgegleden. Het zijn de fuck the system-types. Deze mensen wantrouwen de instanties of zijn er door teleurgesteld. Ik kom dus veel weerstand tegen als ik contact met ze probeer te maken. Dat is de grootste uitdaging van mijn werk: binnenkomen en contact maken. Maar vaak als je eenmaal contact hebt gekregen en ik mensen in hun kracht probeer te zetten, dan merk je dat het vaak heel kwetsbare, mooie mensen zijn. Eventuele agressie brokkelt heel snel af.’

Als er eenmaal contact is, hoe bied je dan hulp?
‘Mijn doel is altijd om een verergering van de situatie te voorkomen. Hoe ik dat aanpak is afhankelijk van de problematiek. Cliënten met een psychose, weten vaak niet dat ze psychotisch zijn. Ik probeer dan eerst vertrouwen te winnen en te kijken of er iets te doen is zodat ze niet gedwongen uit huis geplaatst moeten worden. Met veel cliënten open ik samen de post, vaak hebben ze die al maanden niet meer geopend. Ik probeer hun positieve kanten te benadrukken en ze zo in hun kracht te zetten. Vaak horen deze mensen hun hele leven al wat ze niet goed doen, dat weten ze inmiddels wel. Vervolgens zoeken we samen naar een oplossing, uiteindelijk is dat vaak psychische hulp of verslavingszorg.’

'Als je eenmaal contact hebt gekregen en ik mensen in hun kracht probeer te zetten, dan merk je dat het vaak heel kwetsbare, mooie mensen zijn.'

Waarom volg je intervisie bij Movisie?
‘Mijn werkgever faciliteert dat. Samen met een stuk of negen collega’s volg ik sinds twee jaar intervisietraining bij Maryse den Hollander van Movisie. Ik ben daar enorm blij mee. Een intervisietraining geeft mij altijd wat lucht. Mijn valkuil is namelijk dat ik te betrokken ben bij mijn cliënten. De intervisie zorgt ervoor dat ik een casus beter kan overzien of zelfs afsluit.’

Wat merken jouw cliënten daar van?
‘Nou, dat ik er weer helemaal zin in heb! Soms kan je wat humeurig worden als iets niet werkt. Dat merkt de cliënt natuurlijk ook. Als je zelf vast zit, kan je een ander ook niet helpen. Na een intervisie kan ik weer met een ruime blik aan de slag. Er valt gewoon wat gewicht van je af. Ik vraag me bijvoorbeeld vaak af hoe ver ik moet gaan met een cliënt. Stel dat ik alles heb geprobeerd maar het lukt me nog niet om bij iemand binnen te komen, ga ik dan nog een keer een poging wagen? Of zijn mijn zorgen terecht en moet ik iemand gedwongen laten opnemen? Maryse vraagt bij zo’n training flink door en kijkt heel erg nuchter tegen de zaken aan waardoor het me snel duidelijk is met welk probleem ik zit. Ze pluist dingen uit, houdt een spiegel voor en geeft me op een positieve manier feedback op een casus.’

Moet je nu aan een specifieke casus denken?
‘Ik heb een keer een casus ingebracht over een vluchteling met een posttraumatische stressstoornis. Hij had zichzelf opgesloten in zijn huis, lappen hingen voor de ramen en hij plaste zelfs in bakken. De energieleverancier was bij hem langs geweest en meldde de situatie bij de woningbouwvereniging. Vervolgens ging ik bij hem langs. Deze man was heel schuw maar ik wist contact met hem te maken. Bij een van die eerste huisbezoeken zei hij dat hij zelfmoord pleegt zodra zijn vader, die ook in Nederland woont, overlijdt. Dan had hij niks meer om voor te leven, vertelde hij me. Toen het moment kwam dat zijn vader stierf, kreeg ik geen contact meer met hem. Ik belde de huisarts op om samen langs deze cliënt te gaan om hem vervolgens gedwongen op te kunnen laten nemen. Hij weigerde dat. Ik was daar enorm boos over. Tegelijkertijd, met mijn valkuil in mijn achterhoofd, twijfelde ik of ik me erbij neer moest leggen, dit is immers de verantwoordelijkheid van de huisarts. Tijdens de intervisie ben ik hier dieper op ingegaan: wanneer moet ik nu iets bij een andere instantie neerleggen of niet? Of ben ik in dit geval juist weer te weinig betrokken? Dat is echt het lastige van mijn werk.’

Waarom?
‘Mijn baan is behoorlijk solistisch. Ik werk wel in een team, maar die “collega’s” werken bij andere instanties. Omdat ik soms te betrokken ben, nam ik in deze casus daarom juist weer te veel afstand. Maryse hield tijdens de training me een spiegel voor waardoor ik wist: nee, ik moet hier echt werk van maken. Uiteindelijk heb ik de huisarts gedwongen om met mij bij die Iraanse man langs te gaan. Hij is vervolgens gedwongen opgenomen en is daar veel beter uitgekomen.’

En daar hebben wij iets aan bij kunnen dragen?
‘Ik denk dat Movisie heel veel heeft bijgedragen! Ik had echt het zetje nodig om tegen die huisarts in te gaan, zodat die weer in beweging kwam. Ik weet niet of mijn cliënt uiteindelijk zelfmoord had gepleegd, maar het was wel heel erg belangrijk dat we dit hebben gedaan. Met hem gaat het nu een stuk beter. Als vrijwilliger gaat hij dagelijks langs bij een demente man in de buurt. Ik heb nog steeds contact met hem, ik kan hem eigenlijk niet loslaten.’

Meer informatie
* Minters, dienstverleners in welzijn, biedt meer informatie aan over het Lokaal Zorgnetwerk.
* Movisie biedt de training Intervisie: samen leren van de praktijk incompany aan.

Foto Maryse Kenmerkend aan Maryses intervisie-aanpak:

  •  Gaat moeilijke thema’s niet uit de weg.
  •  Reflecteert scherp op wat ze ziet en hoort.
  •  Zoomt in op de praktijk.

Neem contact op

Lees ook Het verhaal van Wim